Kontynuujemy nauki Ojca Taekwon-do, gen. Choi Hong Hi

 

strona główna        aktualności       taekwon-do        galeria        strony www

 

Sport a sztuka walki

Taekwondo, tak jak większość azjatyckich sztuk walki, rozwijało się według podobnego schematu. Początkowo był to prosty system samoobrony. Następnie, kiedy umiejętności walki wręcz straciły na znaczeniu w wyniku konfrontacji z coraz doskonalszą bronią, Taekwon-do dzięki połączeniu z ideą rozwoju moralnego i filozofią życia stało się sztuką walki. Miało na celu przede wszystkim duchowe kształcenie jednostki. Umiejętność walki zeszła na plan dalszy. Kolejnym etapem w rozwoju Taekwon-do było nadanie sztuce walki charakteru sportowego. Ewolucja sztuk walki w kierunku sportu jest zjawiskiem naturalnym i nieuniknionym i to zarówno w kulturze Zachodu, jak i Wschodu. Ten los spotkał judo, karate, Taekwon-do, kendo i kung-fu. Praktykujący sztuki walki dzielą się na przeciwników i zwolenników treningu sportowego, co powoduje duże rozbieżności w postawie i motywacji do treningu. Również niektóre kluby lub nawet szkoły z góry nastawiają się na trening tradycyjny bądź wyczyn sportowy. Od czasu gdy Taekwon-do awansowało do grona dyscyplin olimpijskich, konflikt uległ zaostrzeniu. Odezwały się nawet głosy nawołujące do zrezygnowania ze słowa "do" w nazwie w przypadku Taekwon-do sportowego. "Do" oznacza bowiem zasadę, naukę, drogę w sensie filozoficznym. Ma na celu harmonijny rozwój nie tylko ciała, ale i ducha. Ograniczenie się do jednego tylko kierunku - do treningu tradycyjnego bądź sportowego nie jest wskazane, gdyż może doprowadzić po pewnym czasie do zahamowania w rozwoju technicznym i duchowym. W przypadku treningu tradycyjnego może nastąpić zerwanie kontaktu z rzeczywistością i zamknięcie się w schemacie treningu odchodzącego od realiów walki. Taki trening jest też często nieskuteczny w procesie kształtowania ducha walki - gotowości psychicznej do walki i odporności na stres w obliczu przeciwnika. Istnieje przecież olbrzymia różnica pomiędzy walką sterowaną praktykowaną w zaciszu sali treningowej a wolną walką sędziowaną toczoną w hali sportowej wypełnionej dopingującymi kibicami. Odporność psychiczna hartuje się w trakcie wolnej walki, a jej jedyną dopuszczalną formą jest walka obwarowana pewnymi regułami czy przepisami sportowymi. Trudno jest również opanować umiejętność poruszania się w walce oraz kontroli dystansu, gdy trening ogranicza się jedynie do ćwiczeń formalnych oraz kombinacji technicznych bez partnera. Natomiast zawodnicy ograniczający się tylko do treningu wyczynowego narażeni są na niebezpieczeństwo zubożenia technicznego, jeśli doskonalą zaledwie kilka wybranych technik i dostosowują się jedynie do wymogów stawianych przez przepisy walki sportowej. W ten sposób zatrzymują się na poziomie pierwszego lub drugiego dana i koncentrują tylko na kształtowaniu szybkości i siły. Często też po zakończeniu kariery sportowej zaprzestają treningu. Prawidłowy trening Taekwon-do powinien zawierać elementy treningu tradycyjnego i sportowego, gdyż formy te uzupełniają się. Dzięki temu można być skutecznym w wolnej walce a także osiągnąć perfekcję w tradycyjnych formach treningu. Należy cały czas pamiętać, że najwyższym celem Taekwon-do nie jest bezwzględne dążenie na-przód, lecz kształtowanie osobistej postawy duchowej. Składają się na nią: - cnota: doskonalenie charakteru przez wychowanie duchowe i moralne, np. uprzejmość, skromność, poczucie honoru,
- szlachetność: fizyczne i psychiczne opanowanie własnego Ja, np. wytrwałość, cierpliwość, sprawiedliwość,
- sztuka: wzmacnianie ciała i ducha poprzez sztukę walki. Osiągnięcie tych cech wymaga cierpliwości i wytrwałości. Konieczny jest regularny udział w treningach, w sposób zdyscyplinowany i z zachowaniem obowiązujących reguł. Kształtuje się wtedy pozytywne nastawienie psychiczne nie pozwalające na to, by umiejętności walki stały się groźną bronią. Już pierwsze ćwiczenia technik podstawowych podnoszą wytrzymałość i siłę woli. Gdy uczeń pokona ten etap, jest już w stanie zauważyć, że tylko cierpliwością można coś osiągnąć. Zachowanie wobec nauczycieli i bardziej zaawansowanych uczniów uczy go uprzejmości i skromności oraz wyrabia zdolność do krytyki i samokrytyki. W treningu walki kształtuje takie cechy jak panowanie nad sobą, uczciwość i sprawiedliwość. W trakcie ćwiczeń przeprowadzanych z innymi uczniami uczy się współdziałania oraz rozwija poczucie przynależności do wspólnoty, wierności i gotowości do pomocy.

 

 

 

________________________________________________________________________________________